عذرخواهی
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام. سلام به شما دوستان بسیار عزیزی که با وجود تعطیلی ناخواسته ی این وبلاگ، همچنان به اینجا سر می زنید و پیامهای محبت آمیزتان را با نگرانی و یا با اشتیاق به بازگشت این بنده ی روسیاه، در اینجا گذاشته اید. همانطور که تعدادی از دوستانم می دانند، حقیقتش این است که، چند عامل باعث تعطیلی به یکباره ی این وبلاگ شد. اول بیماری دیسک کمر و ارتروز زانو نشستن را برایم صعب و سخت کرده بود، ولی من بی توجه به آن، همچنان با تحمل درد، می نشستم و می نوشتم و به همه ی دوستانم سر می زدم، تا اینکه لپ تاپم خراب شد و همزمان سرویس ای دی اس ال خانه و محل کارم قطع شد. تعمیر لپ تاپ هزینه ی گزافی می خواست و وضع جسمانی هم مرا از تامین این هزینه بر حذر میداشت. به هر حال دسترسی به اینترنتم به یکباره از میان رفت، می خواستم در اولین فرصت خدمت شما برگشته و لااقل توضیحی بنویسم که به دلایل بسیاری نشد و نتوانستم. امیدوارم عذرم را بپذیرید. الان مودم دایال آپی روی کامپیوترم نصب کردم و سری زدم و با انبوه پیامها و کامنتهای شما مواجه شدم. در نتیجه با وجود انکه دلایل تعطیلی این وبلاگ همچنان پابرجاست، بر خود فرض و واجب دیدم تا در جواب پیامهای شما، این چند سطر را بنویسم. برای همه ی شما دلتنگم و امیدوارم به این وسیله رفع نگرانی کرده باشم. برای بار دوم امیدوارم که مرا ببخشید، اگر اینطور باعث تشویش و نگرانی و چشم انتظاری شما دوستانم شدم.
هر کجا که هستید دعا می کنم سلامت باشید و در پناه خدا.
....
نظرات تاییدی نیست چون معلوم نیست با اینترنت دایال آپ دوباره کی بتوانم برگردم.
آغاز فصلی نو از وفاق و همدلی
بسم الله الرحمن الرحیم
...تلک الایام نداولها بین الناس... ( قسمتی از آیه 140 سوره ال عمران)
ما ابن روزها( ی شکست و پیروزی) را میان مردم به نوبت می گردانیم
حرفهای بسیاری برای گفتن دارم. باید از پیروزی و از شادی نوشت؟ باید از کدورتها و حرفهای چهارسال گذشته گفت؟ باید به نقد گذشته نشست؟ باید از اینده نوشت؟ مدام نوشتم و حذف کردم، اما نمیدانم همه ی حرفهای نگفته و آماس کرده در سینه را چطور باید زد؟ و چطور میتوان آنها را خلاصه کرد و در متنی کوتاه گنجاند؟!
خب بهتر است در مقدمه نمانم و زودتر برسم به اصل مطلب.
تب و تاب این چند روز با اعلام نتایج رسمی انتخابات به پایان رسید و حسن روحانی پیروز انتخابات دوره ی یازدهم ریاست جمهوری در سال 92 شد. از نظرسازی های غیر معتبر که بگذریم بعضی از نظر سنجی ها هم تا حدودی درست از اب درامد مثل این. الان دیگر می توان با قطعیت و به دور از گمانه زنی جای خالی عددهای نمودار پست قبلی را پر کرد.
مطابق اعلام رسمی وزارت کشور از مجموع ۵۰ میلیون و ۴۸۳هزار و ۱۹۲ نفر واجد شرایط رای دادن، ۳۶ میلیون و ۷۰۴ هزار و ۱۵۶ نفر در انتخابات مشارکت کردند که حد نصاب ۷۲٫۷ درصد مشارکت را تشکیل دادند و به این ترتیب آقای دکتر حسن روحانی ۱۸میلیون و ۶۱۳هزار و ۳۲۹ رای آورد و با کسب اکثریت مطلق آراء در همین مرحله ی اول رئیس جمهور دوره ی یازدهم ایران شد.
دیشب پس از اعلام نتایج قطعی انتخابات، خیابانهای شهرهای مختلف ایران و به خصوص تهران شاهد ساعتها جشن و سرور و پایکوبی بود و همین باعث یادآوری صحنه های تلخ حوادث بعد از انتخابات سال 88 شد. من نمی خواهم با ذکر دلایل آن به مرور گذشته و چرایی بروز آن حوادث بپردازم، اما می خواهم بدون ذکر آن دلایل بگویم که مقایسه ی بین دو حادثه ی مشابه قیاس مع الفارق است. چون با نگاه به آینده باید از گذشته عبورکرد، پس از این مقال بگذریم.
به نظرم آنچه حسن روحانی را پیروز کرد به قول تابناک" نه " ای بزرگ به اصولگرایان بود که وضعیت غیر قابل قبولی را رقم زده بودند که شکست خوردنشان از نان شب هم واجبتر بود![ تابناک مطلب خود را در زمان درج این مقاله حذف کرده بود!! اما خوشبختانه آن را می توانید در اینجا و یا اینجا بخوانید]. به دلایل پیروزی او همچنین می توان اعلام حمایت دو رئیس جمهور اسبق یعنی سید محمد خاتمی و هاشمی رفسنجانی را افزود. دو رئیس جمهوری که یکی از ترس رد صلاحیت شدن، اصلا کاندید نشد و دیگری هم که با وجود فشارهای سنگین، کاندید شد، رای به عدم صلاحیتش دادند و از دور رقابتها خارجش کردند! ولی اقبال و توجه مردم به دعوت این دو نفر و شرکت در انتخابات و رای دادنشان به روحانی که مورد حمایت علنی این دو نفر بود را می توان رای " نه" به فتنه گر خواندن این دو و رای "نه" به صلاحیت نداشتن این دو رئیس جمهور سابق نیز قلمداد کرد. شاید دلیل دیگر پیروزی او را بتوان شعار امید او دانست که توانست با تزریق روحیه ای شاداب و دادن امید به جامعه ای غمگین و عبوس، مردم را امیدوار کند به اینکه، می توان حتا از میان خرابه ها نیز، زنده بیرون آمد و دوباره از نو ساخت، هر چند مطمئنا اینکار ِ آسانی نخواهد بود. سوالی در ذهنم نقش بسته است و آن اینکه با وجود طرفداران جلیلی و تندروهای شکست خورده و علیرغم قول همکاری مساعدی که سپاه به روحانی داده است، اینبار هم مثل دوره های گذشته درگیری خواهیم داشت یا بارقه ی امیدی باریدن گرفته است؟ و آیا مثلا برخلاف دوره ی اصلاحات که از دوم خرداد سال 76 و با پیروزی خاتمی شروع شد، اینبار شاهد ایجاد بحرانهای مداوم برای دولت امید نخواهیم بود؟ این سوالی است که قطعا فقط در پایان این دوره می توان به آن پاسخ درستی داد.
من امیدوارم همه ی شخصیتهای جناحهای درگیر در فضای سیاسی ایران، این درس بزرگ را گرفته باشند که نمی توان گروه بزرگی از مردم را از جامعه حذف کرد و آنها را با انگهای غیر خودی و فتنه گر نادیده گرفت و یا از طرف مقابل ساندیس خور خواند و از جامعه بیرونشان راند و تنها ار طریق تعامل و همکاری همه ی آحاد جامعه است که عمق استراتزیک ایران را میتوان تقویت کرد و بر همه ی مشکلات پیروز شد و ایران را در صحنه ی جهان گام و یا گامهای بزرگی به پیش برد. همانگونه که مردم قهر کرده از صندوقهای رای را، تنها دعوت هاشمی و خاتمی که زمانی منتقد جدی هم بودند و حتا تحمل سایه ی هم را نداشتند، آشتی داد بطوریکه با وحدت خود توانستند طرفدارانشان را برای شرکت در انتخابات ترغیب کنند. همینجا لازم است به نقش کناره گیری جناب دکتر عارف که از روی ایثار و فداکاری سهم بسزایی در این پیروزی داشت، اشاره کرد و آن را فرستادن پالس مثبتی دانست که حاوی این پیام به مردم بود که اصلاح طلبان از تشتت و درگیری دست کشیده و به وحدت رسیده اند؛ حتا به وحدت با اصولگرایان معتدل و همگی با این وحدت، فقط در پی پیروزی و بیرون راندن افراط گرایی و تندروی و روشهای خشونت آمیز هستند.
امیدوارم این تجربه ای باشد برای اینکه در آینده نیز بتوان با وفاق و همدلی و همکاری و به دور از دعواهای جناحهای سیاسی و سلایق گروهی، دست در دست هم، برای ایرانی آباد و ازاد، به تلاش جمعی دست بزنیم و بدانیم که فرصت ما نیز اندک است و چشم بر هم بزنیم تمام خواهد شد و فرصت همیشه دراختیار ما نیست و روزی ممکن است ما نیز آن را از دست بدهیم. با مخالفین فکری خود مهربان باشیم و از همه ی آنها بسته به توانایی هایشان استفاده کنیم و کسی را به خاطر عقایدش از روی تنگ نظری، از خدمت به کشور محروم نکنیم.
لینک نقل همین مطلب در ملت آنلاین
تعداد و درصد مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری
بسم الله الرحمن الرحیم
پیش بینی کرده اند در این دوره از انتخابات ریاست جمهوری بین 74 تا 77 درصد مردم شرکت کنند. واجدین شرایط شرکت در انتخابات این دوره ی ریاست جمهوری نیز کمی بیش از پنجاه میلیون نفر اعلام شده است. اما باید منتظر شد و دید چه تعداد و چند درصد از مردم در این انتخابات شرکت خواهند داشت؟
تعداد کاندیداها و میزان مشارکت و درصد مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری در ادوار ده گانه گذشته بدین صورت بوده:
و نمودار درصد مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری دوره های قبل نیز مطابق جدول زیر نمایش داده شده است:
منبع: تابناک
تنها نمان به درد!
بسم الله الرحمن الرحیم
دکتر حسن روحانی:
ای همه ی کسانیکه می توانید با رای خود سرنوشت آینده کشور را در دست بگیرید، برای بازگشت آرامش و امید به چشم های خسته، دستهای بسته، و دل های شکسته جامعه، دست یاری به سوی تک تک شما دراز می کنم.
دکتر محمدرضا عارف:
مردم عزیز میهنم! رای تکتک شما مهم است. هرکسی ایران را دوست دارد و برای سربلندی ایران نگران است، باید از حق مشارکت خود در تعیین سرنوشت کشورمان استفاده کند. مطمئن هستم که حرف اول و آخر را مردم خواهند زد. من نیز چون قطرهای از این دریای خروشان با شما خواهم بود. تاکنون ثابت کردهام که به همه تعهداتم پایبندم. میخواهم در انتها آخرین تعهدم را بدهم، من همیشه با شما خواهم ماند و در اولین قدم همانند شما به اصلاحطلبی، عقلانیت و اخلاق رای میدهم.
...
همراه شو ای عزیز / همراه شو ای عزیز / تنها نمان به درد / کین درد مشترک / هرگز جدا جدا / درمان نمی شود.
به دکتر روحانی رای خواهم داد
در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، دست نیاز به درگاه آفریننده بی نیاز بلند می کنیم و از او می خواهیم که ملت شریف ایران را در این موقعیت خطیر و حساس به انتخابی رهنمون شود که خیر جامعه و کشور در آن است.
جناب آقای دکتر محمدرضا عارف، دانشمندی با باور استوار و بینش روشن که خلوص و شایستگی و توانمندی خود را در همه دوران خدمت و حضور پربرکتش در عرصه های علمی، سیاسی و مدیریتی نشان داده است، بی هیچ چشم داشت، به عنوان و مقام، در اثر احساس مسؤولیت در برابر خداوند و مردمی که خود را وامدار آنان می داند در ساحت انتخابات حضور مبارک یافت و صمیمانه از پایگاه بلند اصلاح طلبی به ترسیم موقعیت حساس کشور و بیان دردها و نیازهای مردم پرداخت و راه حل های عالمانه و مسؤولانه برای گشودن گره ها و خدمت به انقلاب و میهن ارائه داده تا بیش از پیش شایستگی خود را نشان دهد و اصلاح طلبی را در دوران فشارها و تنگناها به خوبی نمایندگی کند و بالمال نیز با ترجیح مصالح کلی بر منافع شخصی و تلاش برای جلوگیری از تشتت آراء و تفرقه و پراکندگی نیروها ظرفیت ممتاز خود را نشان داد.
اینک در حالی که دیگر فرزند توانمند ملت جناب آقای دکتر حسن روحانی که اهل خیر و خدمت و اندیشه و تدبیر در صحنه است و مواضع استوار خود را که در مسیر خیر و نیاز و مطالبه مردم شریف است به خوبی اعلام کرده است، علاقمندان به کشور و سرنوشت آن و خواستاران تحول مثبت در عرصه حیات سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و بین المللی می توانند به انتخابی دست بزنند که به یاری خداوند جامعه را به سوی آینده بهتر رهنمون شود.
اینجانب با سپاس فراوان از برادر عزیزم جناب آقای دکتر عارف که بحمدالله موقعیت معنوی بالایی را نصیب خود کرده است و پیروز عرصه اخلاق و ادب و خیرخواهی و اصلاح طلبی است؛ به حکم وظیفه سنگینی که نسبت به کشور و سرنوشت ملت شریف دارم رأی خود را به برادر گرامی جناب آقای دکتر روحانی خواهم داد و از همگان به ویژه اصلاح طلبان و تحول خواهان و خواستاران عزت و سربلندی میهن و وفاداران به آرمانهای بلند و مطالبات روشن ملت می خواهم که با هوشیاری وظیفه مهم خود را در این انتخابات به جا آورند و حضور جناب آقای دکتر روحانی را فرصتی مناسب برای رسیدن به خواست ها و مطالبات خود بدانند؛ باشد که لطف حضرت پروردگار مددکارمان باشد و شاهد نیک بختی ایران و ایرانی باشیم.